Gdańskie piwo

7 lat i 6 miesięcy... - to czas w 1000 letniej historii Gdańska, w którym nie warzono w nim piwa. Było to okres od lutego 2001 roku kiedy zamknięto Browar we Wrzeszczu, do lipca 2008 kiedy ten okres pustki przerwało otwarcie Brovarni Gdańsk.

Jak wiadomo, Europejczycy od niepamiętnych czasów dzielą się na pijących wino – na południu – i amatorów piwa – na pozostałej części kontynentu. Powojenne badania archeologiczne najstarszych warstw osadniczych gdańskiego grodu w zakolu Motławy pokazały, że tysiąc lat temu jego mieszkańcy również pili piwo. Robiono je z owsa, rzadziej z jęczmienia, a goryczki i trwałości podobnie jak dziś nadawał chmiel.

Od chwili powstania pierwszych lokalnych klasztorów w XII wieku, piwo należało w nich do codziennego menu. Wytwarzano je na miejscu, początkowo tylko na własne potrzeby, a potem także na wynos. To właśnie w klasztorach powstawały pierwsze browary, z których najstarszym był browar cystersów oliwskich istniejący do 1833 roku.

Piwo trafiało także na stół książęcy i do dworów rycerskich w okolicy. Po nadaniu Gdańskowi prawa miejskiego lubeckiego w XIII wieku, pojawiła się nowa, liczna rzesza konsumentów piwa – mieszczaństwo. Zaczyna się przemysłowa produkcja, wyodrębnia się warstwa browarników i wyspecjalizowanych rzemieślników – piwowarów. W rywalizacji między owsem i jęczmieniem zdecydowanie zwycięża ten drugi, a w procesie produkcyjnym pojawia się nowość w postaci drożdży.

Podporządkowanie stosunków produkcyjnych było kontynuowane pod panowaniem Krzyżaków, którzy również nie gardzili chmielowym napitkiem. Z zachowanych wykazów wynika, że przechowywali 37 ton chmielu, co świadczy o tym, że przy zamku mieli browar, dowodnie wymieniony w jednym ze spisów.

W bogatych gdańskich materiałach przedrozbiorowych znajdujemy ogromną rozmaitość piwa. Warzono tu piwo "gdańskie", "stołowe", "krolling", "jopejskie", "okrętowe", "gorzkie", "białe", "czarne" itd. Najlepsze i najdroższe było produkowane w Gdańsku, już w czasach krzyżackich, piwo "jopejskie", od którego pochodziła nazwa ulicy Jopejskiej (obecnie Piwnej) i które w dużych ilościach eksportowano do innych miast i na wieś.

Ta strona używa COOKIES.

Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Więcej w Polityce prywatności

OK, zamknij